نجات از روزمرگی؟ ساختن آینده؟
(پول؟ برادری؟)
اتحادیه اروپا در چارچوب مشارکت استراتژیک برای همکاری بین قزاقستان، قرقیزستان، ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان، توافقنامهای به ارزش ۱۲ میلیارد یورو امضا کرد. در بیانیه مشترکشان؛ اعلام شد که «ما تعهد قوی خود را» بر اساس قطعنامههای ۵۴۱ و ۵۵۰ سازمان ملل متحد در چارچوب ماده ۴ «تکرار میکنیم» و از اعلام اداره قبرس یونانینشین قبرس جنوبی (GCASC) به عنوان «تنها دولت مشروع قبرس» حمایت شد.
این 5 کشور این ماده را در سازمان ملل تصویب کردند، مخالفت با حضور نظامی و سیاسی ترکیه در جزیره را پذیرفتند و تصمیم گرفتند ترکیه را به عنوان به اصطلاح قدرت اشغالگر در قبرس به رسمیت بشناسند.
در حالی که اتحادیه اروپا در شرایط جدید به دنبال بازارهای جدید در آسیای مرکزی است، از اهمیت ژئوپلیتیکی فزاینده ترکیه در آسیای مرکزی بسیار نگران است. گامهایی که دولت ترکیه از طریق کشورهای آسیای مرکزی و سازمان کشورهای ترک برداشته، اتحادیه اروپا را نیز نگران کرده است.
این رویکرد دولتهای ترکیه و تصمیم به افتتاح سفارت در بخش یونانینشین قبرس، برای ترکیه غیرمنتظره بود. این وضعیت نشان میدهد که حساسیتهای ترکیه در مورد مسئله قبرس، پاسخ کافی از سوی سازمان کشورهای ترک دریافت نکرده است.
لازم به ذکر است که گامهای برداشته شده توسط این کشورها به ارزشهای اساسی سازمان کشورهای ترک، مانند برادری و خویشاوندی و روحیه وحدت، آسیب میرساند.
همانطور که میدانیم، ترکیه در چارچوب سازمان کشورهای ترک، گامهای مهم بسیاری برداشته است، مانند الفبای مشترک، آموزش تاریخ مشترک، اتحادیه دانشگاههای ترکیه و فرآیند اورخون. سرانجام، رئیس جمهور ما، آقای رجب طیب اردوغان، پیشنهادی برای تجلیل از جشن نوروز در ۲۱ مارس، که در حال حاضر در قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان، قزاقستان، ازبکستان و آذربایجان تعطیل رسمی است، به عنوان یک روز مشترک یادبود و جشن برای جهان ترک ارائه داد و این لایحه به پارلمان ارائه شد.
ترکیه باید فوراً سازمان کشورهای ترک زبان را تشکیل دهد و اعلام کند که توافق کشورهای مذکور با اتحادیه اروپا به روابط بین ترکیه و جهان ترک زبان آسیب میرساند و این اقدامات از نظر حقوق حاکمیتی ما در قبرس و مدیترانه شرقی غیرقابل قبول است.
کشورهای مورد بحث حق دارند در سیاست خارجی خود مستقل عمل کنند. با این حال، آنها باید با این آگاهی عمل کنند که این گامهایی که برمیدارند نباید به سقف سازمان کشورهای ترک که عضو آن هستند، آسیبی برساند. زیرا مراحل مورد بحث، پتانسیل بالایی برای آسیب رساندن به روحیه برادری و وحدت در درازمدت دارند.
متأسفانه، قرقیزستان، ترکمنستان و قزاقستان نیز در مورد اشغال قرهباغ، سرزمین برادر آذربایجان، مواضع مشابهی با مواضع امروز خود نشان دادهاند.
به نظر میرسد جهان ترک، به ویژه جغرافیای ترکستان، تاریخ نه چندان قدیمی خود را فراموش کرده است.
ترکستان یکی از مناطقی بود که روسیه و انگلستان در نیمه دوم قرن نوزدهم برای نفوذ در آسیا در آن با هم رقابت میکردند. در جریان این مبارزه، مناطق قزاق و کشورهای مستقل ترک در ترکستان توسط روسیه تزاری اشغال شدند. پس از اشغال، روسیه ساختارهای اداری نظامی را در منطقه ایجاد کرد و به قدرتی مهم در آسیای میانه تبدیل شد. مهمترین دلیل اشغال ترکستان توسط روس ها، عدم اتحاد و همبستگی بین ترک های منطقه و دور بودن ترک های منطقه از تکنولوژی عصر بود.
حال، اگر نتوانیم بازیهای اتحادیه اروپا، روسیه، ایالات متحده و چین علیه سیاست تفرقهافکنی بین ترکها را ببینیم، در حالی که اتحاد بین جهان ترک هر روز تحت رهبری ترکیه قویتر میشود، اگر نتوانیم مانند دو قرن پیش قاطعانه علیه رشوههای داده شده اقدام کنیم، و اگر بر برادری و اتحاد خود تأکید نکنیم، ترکستان همچنان مورد سوءاستفاده قرار خواهد گرفت، نه رسماً بلکه عملاً.
همه کشورهای ترک در منطقه باید بدانند که آیندهای قوی، غنی و عادلانه تنها از طریق تقویت و اتحاد برادری ترکها محقق میشود. شاید بتوانید با سه یا پنج میلیارد یورو اوضاع را روبراه کنید، اما با برادری، آیندهای شاد خواهید ساخت.
ساواش اغیلمز، رئیس انجمن مبارزه با ادعاهای بیاساس نسلکشی (ASİMED)
Comment here